TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Adana Şube II. Başkanı Hüsniye Gül, 2025’te artan girdi maliyetleri nedeniyle üreticinin emeğinin karşılığını alamadığını, tarımın ayakta kalma mücadelesi verdiğini vurguladı.
TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Adana Şube II. Başkanı Hüsniye Gül, 2025 tarım yılına ilişkin değerlendirmesinde, artan girdi maliyetleri karşısında üreticinin emeğinin karşılığını alamadığını söyledi. Mazot, gübre, tohum, ilaç ve sulama giderlerindeki kontrolsüz yükselişe karşın ürün fiyatlarının yetersiz kaldığını vurgulayan Gül, bu tablonun yalnızca çiftçiyi değil, doğrudan ülkenin gıda güvencesini tehdit ettiğini dile getirdi.
“Çukurova’da Üretici Ayakta Kalma Mücadelesi Veriyor”
Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi ile Tarım Ürünleri Üretici Fiyat Endeksi arasındaki makasın üreticiyi olumsuz etkileyeceğini belirten Gül, “çiftçinin sadece alın terini değil, sermayesini de toprağa gömdüğünü kanıtlamaktadır. Özellikle Çukurova gibi ülke tarımı için stratejik öneme sahip bir bölgede dahi üreticilerimiz, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu (BDDK) verilerinde de görüldüğü üzere, artan kredi borçları ve takipteki alacakların gölgesinde üretim yapar hale gelmiştir. Bugün gelinen noktada tarım, artık kazandıran değil, her türlü riske rağmen ayakta kalmaya çalışan bir sektör hüviyetine bürünmüştür. Destekleme politikalarının üretim sezonu başladıktan çok sonra açıklanması, bu desteklerin enflasyon karşısında eriyerek yetersiz kalması ve en önemlisi üretim planlamasından uzak yaklaşımlar, üreticiyi derin bir belirsizliğe sürüklemiştir” şeklinde konuştu.
“Tarım yoksa gıda yok, gıda yoksa yaşam yok”
Hüsniye Gül, “Üreticinin ne ekeceğini ne kazanacağını ve en önemlisi emeğinin karşılığını alıp alamayacağını bilemediği bu kaos ortamı, sadece çiftçiyi değil, doğrudan halkın gıda arz güvenliğini ve tüketicinin sofrasındaki ekmeği de tehdit etmektedir. Ziraat Mühendisleri Odası olarak bir kez daha vurguluyoruz ki; tarım sektörü günü kurtaran geçici politikalarla yönetilemez. Sürdürülebilir bir gelecek için üretimin mutlaka bilimsel planlamayla yönlendirilmesi, girdi maliyetlerinin vergi indirimleri ve sübvansiyonlarla aşağı çekilmesi kaçınılmazdır. Tarım politikaları artık masa başında alınan kararlarla değil, bizzat sahada, mühendislerin bilgisi ve çiftçinin tecrübesiyle şekillenmelidir. 2026 yılına girerken beklentimiz; üreticiyi koruyan, planlı üretimi esas alan ve ziraat mühendislerinin birikiminden en üst düzeyde yararlanan gerçekçi politikaların hayata geçirilmesidir. Unutulmamalıdır ki tarım yoksa gıda yoktur, gıda yoksa yaşam yoktur” ifadelerini kullandı.