Teknolojinin hızla gelişmesi ve hazır giyim sektörünün yaygınlaşması, bir zamanların gözde mesleği terziliği geri plana itti. Dikiş makinelerinin adeta sesi kısılan ustalar, azalan müşteri sayısı ve artan maliyetler karşısında ayakta kalmaya çalışıyor.
Son yıllarda teknolojinin baş döndürücü hızla gelişmesi ve hazır giyim sektörünün geniş kitlelere hitap eden üretim gücünün artırması, köklü mesleklerden biri olan terziliği derinden etkiledi. Bir zamanlar her mahallenin vazgeçilmez zanaatkârları arasında yer alan terziler, bugün müşteri sayısındaki belirgin düşüş ve değişen tüketim alışkanlıklarıyla ayakta kalma mücadelesi veriyor.
Terziler, hazır giyim markalarının uygun fiyatlı, hızlı ve çeşitli ürünler sunmasının, vatandaşların özel dikim yerine seri üretim kıyafetlere yönelmesine neden olduğunu belirterek, “Özellikle genç nesil, pratiklik ve hız avantajı nedeniyle alışveriş merkezleri ve çevrim içi platformları tercih ederken, ölçüye göre dikilen kıyafetlere olan ilgi giderek azalıyor” diyor.
Adana’da uzun yıllardır terzilik yapan ustalar, mesleğin eskisi kadar rağbet görmediğini dile getiriyor. 40 yılı aşkın süredir bu işi yapan bir terzi, “Eskiden bayram öncesi sabahlara kadar çalışırdık. Şimdi ise haftalarca dükkâna uğrayan müşteri olmuyor” sözleriyle yaşanan değişimi özetliyor.
Teknolojinin sunduğu otomasyon sistemleri ve yapay zekâ destekli üretim süreçlerinin de sektördeki dönüşümü hızlandırdığına dikkati çeken terziler, “Büyük tekstil firmaları, insan gücüne olan ihtiyacı azaltırken, küçük esnaf rekabet etmekte zorlanıyor. Bununla birlikte ekonomik dalgalanmalar ve artan maliyetler de işlerimizin sürdürülebilirliğini daha da güçleştiriyor” ifadeleri kullanıyor.
Ancak tüm bu zorluklara rağmen bazı terziler, mesleği yaşatmak için farklı yollar arıyor. Kişiye özel tasarım, tamir ve tadilat hizmetlerine ağırlık veren ustalar, özellikle sürdürülebilir moda anlayışının yaygınlaşmasıyla yeniden değer kazanabileceklerini düşünüyor. Terziliğin gelecekte daha çok butik hizmetler, özel tasarımlar ve niş müşteri kitlesine hitap eden bir yapıya evrileceği öngörülüyor.
Teknoloji ve sanayileşmenin gölgesinde kalan terzilerden biri olan Abdulkadir İmrek de yaşadığı zorlukları şu şekilde anlatıyor:
“2001 yılından buyana mesleğimi tüm zorluklara karşın sürdürmeye çalışıyorum. Daha çok onarım işleri yapıyorum. Tek başıma emek verdiğim atölyemde farklı uygulamalara yönelik geniş bir makine parkuruyla çalışıyorum. Aynı zamanda arada sırada gelen talepler doğrultusunda özel dikim kıyafetler de hazırlıyorum. Hazır giyim sektörü işlerimizi azalttı. Ancak geleneksel tarzdan ve terziden vazgeçmeyen müşterilerime elbiselerini özenle dikiyorum. Bunun yanında ütü hizmeti de sunuyorum.”