Adana’nın Tarihî Ulu Camii, Selçuklu, Memlûk ve Osmanlı mimarisiyle geleceğe taşınıyor

Adana’nın simge tarihî yapılarından biri olan Ulu Camii, şehrin kültürel mirasında özel bir yere sahip. Ramazanoğulları Beyliği’nin başyapıtı olarak kabul edilen cami, 1513 yılında Halil Bey tarafından inşa edilmeye başlanmış ve 1541 yılında oğlu Piri Mehmet Paşa tarafından tamamlanarak ibadete açılmıştır. Üzerindeki üç ayrı kitabe, bu tarihî süreci doğruluyor. Ulu Camii, Adana’nın en büyük camisi unvanını uzun yıllar korumuş, 1998 yılında Sabancı Merkez Camii’nin açılışına kadar şehrin en önemli ibadet mekânlarından biri olmuştur. Caminin güneydoğusundaki türbede ise Ramazanoğlu Halil Bey, oğlu Piri Mehmet Paşa ve Mehmet Paşa’nın iki oğlunun kabirleri yer alıyor.

Mimari açıdan Selçuklu ve Memlûk üsluplarını taşıyan Ulu Camii, siyah ve beyaz mermer taşlarla süslenmiş duvarları, batı ve doğudaki iki kapısı ve üzerlerindeki kabartmalar ile dikkat çekiyor. Özellikle batı kapısı üzerindeki iki yılan kabartması, caminin en karakteristik özelliklerinden biri olarak öne çıkıyor. 16. yüzyıldan kalma çiniler ise yapının tarihî değerini artırıyor.

1998 yılında gerçekleşen Ceyhan Depremi sırasında hasar gören cami, 1998-2004 yılları arasında yapılan restorasyon çalışmaları sonucunda yeniden ibadete açıldı. Bu süreç, caminin tarihî dokusunun korunarak gelecek nesillere aktarılmasını sağladı.

Adana’nın köklü geçmişine tanıklık eden Ulu Camii, mimarisi, tarihî önemi ve kültürel değerleriyle şehrin tarihî mirasının en önemli simgelerinden biri olarak varlığını sürdürüyor.